10 Ocak 2014 Cuma

Ağaç Delisi

İki yeşillik görmeyeyim hemen dört köşe oluyorum. Nasıl mutlu oluyorum anlatamam. Hani insanın içi içine sığmaz ya öyle oluyorum işte. Evet bugün havada güzel. O yüzden kat be kat mutlu oldum. Bir ağaç var benim için özel olan. Ayrı seviyorum onu. Bugün gördüm yine kendilerini. Bayıla bayıla baktım :) Fotoğraflar çok iyi olmasa da anlayabilirsiniz ne kadar büyük olduğunu. Çok daralsam ve sorsalar arkadaşlarım ne yapalım ne rahatlatır seni diye, hemen bu ağacı söylüyorum. Yanına geldiğimde farklı oluyorum işte. O kadar seviyorum. 


Bugün yine bakıştık biraz :) Sonra yeşil tarlalara göz gezdirdim. Güneşe baktım. Keyiflendim hani. Sonra döndüm yine masama. Biraz daha keyif yapabileceğim zamanım vardı. Aldım kahve mi ve açtım deli-anne'nin sayfasını. Onun eşsiz fotoğrafları ile Amsterdam'a mı gitmedim yoksa Central Parka mı ? Sonra biraz Cemal Süreya'nın sevda sözlerine mi dalmadım. 

“Dışarıya yağmur, yüreğime hasret, fikrime sen. Nasıl yağıyorsunuz üçünüz birden bir bilsen.”
Cemal Süreya 

Kısacası pek bi keyiflendim ben bugün. Hafta sonunuz enfes geçsin. 

Sevgiler..





12 yorum:

  1. Yanıtlar
    1. Çok teşekkürler. Güzel bir hafta sonu size de gelsin. Sevgiler ;)

      Sil
  2. Açsın çiçekler, gelsin bahar.
    Neyse ki şu fotoğraflar var, içimizi açıyor erkenden:)
    Güzel bir haftasonu dilerim bende.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah Emelcim aynen öyle bahar gelsin güneş ısıtsın bizi :)

      Sil
  3. ben de buraya gelip de bu başlığı görünce heyecnalandım, sevindim, ne mutlu ağaçseverler biraradayız:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ama nasıl sevilmesin değil mi? Mutluluk sebebi..

      Sevgiler...

      Sil
  4. Ağaç şahane! Anladım ben seni onu neden sevdiğini <3 Öperim canım, iyi haftasonları

    YanıtlaSil
  5. Ah sen yok musun, nasıl da bilirsin. Çok çok öptüm. Güzel haftasonları.
    Sevgiler..

    YanıtlaSil
  6. benim böyle bir fotoğrafım var, saklıyorum gözüm gibi bakıyorum. Devasa bir meşe ağacına sarılmışım, nokta kadarım. insan o fotoğraflara bakınca, bütünün içinde aslında nasıl bir yerde olduğunu çok iyi anlıyor. Asalet, tevekkül ve kendini bilme duygusu veriyor bu ağaçlar. Meşe bu da sanırım. Ağaçların atası.
    Süper!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet öyle. Ne kadar güzeldir ağaç sevgisi. Yorumun harika öpüyorum...

      Sil
  7. Doga asigi biri olarak bayildim bu post'a <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Oh bir ağaç sever bir doğa sever daha :) Yupppiii :)))

      Sil